payday loans Payday loans

Blog Rodzinka 2009

Ik ben met de 16+ van 18 hoog naar een kindertehuis in Polen geweest, hier mijn verhaal:

Zaterdag: We vertrekken vanaf de kerk in de biezelingse straat met 2 busjes. Het is nog vroeg, namelijk 6 uur ’s morgens. Ik kom als eerste aan en Arja en Auke staan al klaar met de busjes. De beats komen al uit de speakers en zo langzamerhand komt de rest ook aanzetten. De tassen worden in de busjes gezet en de indeling is gemaakt. Dan is het tijd voor vertrek, we zeggen onze ouders gedag om vervolgens in het busje te gaan zitten. We zwaaien naar onze ouders en naar de camera, voor de Polen film. Ons eerste cd’je is een sprookje over de jeneverboom van Denise. Iedereen zit een beetje duf in de bus en we slapen af en toe ook nog wat. Voor de rest is de reis naar het kindertehuis goed verlopen, op een klein stukje na. Javier zat achter het stuur en het busje ging niet harder dan 80km/u, en dat midden op de snelweg! Maar na een stop en voor sommige mensen een soepje reden we weer verder en het busje deed het ook weer. Aangezien ik de enige was van de groep die er nog niet was geweest werd ik goed voorbereid. Aangekomen in Polen werd ik meteen op de realiteit gedrukt. Een oud kindertehuis, kapotte hekken en vooral lachende gezichten van de kinderen bij onze aankomst. Daria stond ons zelfs al op te wachten! De kamers werden ingedeeld en de tassen werden uitgepakt. Wat hadden we eigenlijk veel spullen mee in vergelijking met hun spullen. De eerste avond hebben we lekker gegeten en we werden uitgenodigd om nog even wat te gaan drinken in een club. Dat sloegen we natuurlijk niet af, en na een paar rare danspassen van een Pool en Denise was het weer tijd om naar het tehuis te gaan. Daar was het tijd om naar bed te gaan. Over de dag is nog wat nagepraat en vervolgens zijn we lekker gaan slapen.

Zondag: We worden om kwart voor 9 bij het ontbijt verwacht. De wekker gaat om 8 uur, maar hoe moe we ook zijn, iedereen is om half 8 wakker. Zelf Eric, al was die er ‘om het maar netjes te zeggen’ iets minder blij mee. Iedereen kleed zich aan en maakt zich klaar voor het ontbijt. Brood met wat vleeswaren, en zoetstoffen meegenomen vanuit Nederland. Na het ontbijt vertrekken we met een bus vol Polen en een paar Nederlanders naar een kasteel 25 KM verderop. Eigenlijk was een viswedstrijd de bedoeling, maar niemand zat er mee dat deze niet doorging. Na een aantal KM gereden te hebben door een schitterende omgeving, en de eerste contacten hebben gelegd door middel van Pieter die engels kan, komen we bij een stuwdam. Hier hebben wij een stop gemaakt en een paar plaatjes geschoten van de dam en de omgeving. De dam was 40 meter hoog en gaf een schitterend uitzicht. Nadat iedereen weer in de bus was aangekomen gingen we verder naar het kasteel. We komen in een dorpje aan en zien bovenop de bergtop een kasteeltje staan, noujah kasteel, een ruïne met een toren. We beseften dat we de rest moesten lopen naar boven. Bij het kasteel aangekomen kregen we een rondleiding van een Pool in mantel. Aangezien niemand Pools verstaat vertaald Alicia de woorden van de man. Het was goed zichtbaar dat het verhaal wat aan de lange kant was. De kinderen keken eens in het rond en gingen suf aan een lange tafel zitten. Ook de Nederlanders keken er niet heel vrolijk bij. Maar na een lang verhaal was het zover, we mochten het kasteel in! Een mooi kasteel met een mooi uitzicht en bezienswaardigheden. Maar het mooiste blijf de kinderen, die rondkijken maar vooral lachen met elkaar. Na het kasteel gezien te hebben en een mislukt schrikfilmpje later gingen we weer naar de bus en vervolgens weer naar het tehuis. Hier hadden we even vrijetijd en hebben we nog wat geluierd en gespeeld met de kinderen. Een jongen kwam naar me toe en vroeg of ik mee ging voetballen, en dat sla ik uiteraard niet af. Achteraf gezien was deze Kamil(er zijn er meerdere) ook het Pooltje waar mijn broer Marco jaren terug goed mee kon opschieten. Toen was het tijd om te gaan zwemmen. In de bus wat over voetbal proberen te praten en de rest van de kinderen kwamen er ook langzaam achter dat ik het broertje van Marco ben. Bij het zwembad aangekomen moeten we even wachten voordat we naar binnen mochten, in die tussentijd is er een (ik hoop) leuke groepsfoto gemaakt. We gingen 2 uurtjes zwemmen, lijkt weinig, maar je bent helemaal kapot aan het einde. De kinderen willen je aandacht en geloof mij, die pakken ze ook. Je word van de ene hoek naar de andere hoek meegesleurd en je moet glijbaan na glijbaan in. En mooi dat het is om al die blije gezichten te zien! Ik heb met Daniel, Oskar, Tommek en nog een paar Pooltjes gespeeld. Ook de kinderglijbanen en de stroomversnelling was een leuke attractie voor de kids. Na het zwemmen zijn we naar de MAC gegaan. En wat voor de kinderen in NL al een groot feest is, is het daar helemaal feest! Ze kregen Friet met een cheesburger, en waren helemaal trots dat zij bij de Mac zijn geweest. buiten op het plein kregen de kinderen ook door dat Denise mijn vriendin is. Wij moesten steeds samen op de foto, of met hun erbij! Vervolgens zijn we verder gereden naar het kindertehuis. Bij het kindertehuis werd nog wat gespeeld en uiteraard weer nagepraat over de dag. ’s Avonds op de kamer was het opnieuw erg gezellig aangezien iedereen op onze kamer kwam zitten. De gekste dingen werden weer gezegd en de wistje datjes vlogen richting Mieke die als een gek moest schrijven om alles bij te houden. vervolgens zijn we gaan slapen om er de volgende dag weer een leuke dat van te maken.

Maandag: In de morgen zijn we na het heerlijke ontbijt naar een school gegaan waar een aantal kinderen op zaten. Een oud gebouw van de buitenkant, maar de binnenkant zag er goed verzorgd uit. De opbouw is heel anders op en school in Polen. ze werken met 3 Degree’s. De 1e 2 Degree’s is een basisschool niveau, de derde is een middelbaar niveau. Het zit allemaal in het zelfde gebouw, alleen de derde degree zat aan de andere kant van de aula. We krijgen een rondleiding door de school van een engelse lerares. Alles was goed te volgen en er werden vragen over en weer gesteld. Nog een groot verschil, hun hebben een ZWEMBAD OP SCHOOL. Zij leren ook zwemmen op school en snapte niet hoe de kinderen dan bij ons leerde zwemmen, omdat wij geen zwembad op school hebben. Na de rondleiding door de school zijn we nog naar een Park gegaan in het centrum van de stad. Hier zouden we de ‘Pivoroute’ lopen. Een wandeling een berg op en aan het einde zat een Cafe waar we een biertje konden drinken. Enig minpuntje was dat het Cafe dicht was en we dus hebben gewandeld zonder een Pivo te hebben gedronken. ’s Middags zijn we met de kinderen gaan winkelen. Iets wat ze allemaal geweldig vonden. De begeleiders hadden groepjes gemaakt, maar daar kwam uiteindelijk weinig van terecht, omdat de kinderen ons gewoon mee sleurden. We kregen per kind 350 Zlotti, wat ongeveer €80,- is. Daar konden we de kinderen volledig mee aankleden. Zo zijn er onder andere Schoenen, Slippers, Sokken, Ondergoed, broeken, shirts, truien, petten, oorbellen enzovoorts gekocht die de kinderen allemaal zelf mochten uitkiezen. Aan het einde kregen ze ook nog een ijsje, en dan had je nog geld over. En dat allemaal voor maar €80,- per kind! De kinderen waren dolblij en Trokken toen ze thuis kwamen direct hun nieuwe kleren aan. Voor de avond was er geregeld dat wij met een Nederlands voetbalteam tegen een aantal Polen zouden spelen. Helaas wisten wij van te voren niet dat het Polen waren die niet eens uit het kindertehuis kwamen, en 20 jaar waren. Toch zijn we gaan spelen. 2 keer 15 minuten. Voor de wedstrijd uiteraard een Teamfoto gemaakt, het Wilhelmus gezongen en een yell gedaan. Na dit alles kon de wedstrijd beginnen. In een lastige wedstrijd verloren we net aan met 3-2. Voor ons hadden Eric en Martin gescoord. Eric met een schot waarbij zijn schoen verder vloog dan de bal, en martin met een goal die niet eens over de lijn was. Na de wedstrijd Was er nog een Pool met een geschoren spinnenweb op zijn hoofd. Ook had hij een echte vogelspin bij zich!! Er waren een paar waaghalzen bij ons die die spin wel eens op hun hand wilde houden, anderen van ons stonden het liefst op 20 meter te kijken wat er gebeurde. s’Avonds zijn we nog met zijn alle naar de pub gegaan. Hier hebben we een biertje gedronken, en Kyra een pak Jus ‘d orange. Aangezien ze niet snapte dat we maar 1 glas wilden. Daarna zat iedereen opnieuw op onze kamer en zijn we weer rustig gaan slapen, om ons voor te bereiden op de echte hele dag in het kindertehuis.

Dinsdag: Na opnieuw een overheerlijk ontbijt zijn we in de morgen naar de groothandel gegaan. Die zit op zo een 5 minuten rijden van het Tehuis. Hier hebben we inkopen gedaan waar ze soms wel een jaar mee kunnen doen in het kindertehuis. Met drie karren vol zijn we de busjes in gaan laden om alles naar het kindertehuis te brengen. Daar maken we een slinger van personen en laden we alles naar het magazijn/kelder van het kindertehuis. Dan hebben we even voor onszelf de tijd en genieten we van het zonnetje. Want lekker weer was het! De kinderen zijn inmiddels uit school gekomen en spelen wat op het plein. Dan proberen ze ons opeens iets bekend te maken, ze roepen van alles en wenken dat we moeten komen. We krijgen uiteindelijk door dat de bus er is en dat we kunnen vertrekken naar onze laatste activiteit. We gaan met de kinderen naar een afgelegen plek waar we kunnen vissen en BBQén. De kinderen beginnen met vissen en wij zoeken een plek in de schaduw. Het duurt even maar dan word toch de eerste vis gevangen. Dit gebeurde door Anne en een groot applaus schalde over het terrein. Na wat heerlijke vis gegeten te hebben en uiteraard worstjes die we zelf konden BBQén, hebbben we nog wat gespeeld met de kinderen. Hierna zijn we weer richting het kindertehuis gegaan, en dit maal met een gezellige reis vol met Nederlandse zang. Ook de Pooltjes lieten nog iets horen van hun gezang.

’s Avonds was dan een soort afscheid avond. De Pooltjes bedankten ons voor alles wat we voor ze hadden gedaan. We kregen allemaal een cadeautje en een dikke knuffel, HI5, boks of wat dan ook. Op zo een moment voel je dat je heel bijzonder bent voor die kinderen daar. Het was dan ook erg emotioneel en indrukwekkend. Persoonlijk had ik niet verwacht dat het zoveel indruk zou maken. Kinderen die je niet meer loslaten en huilend bij je staan. Van een paar jongens kreeg ik een poster van het Nederlands elftal, en met hun namen erop. Zo iets kleins, Maar zo een ontzettend groot gebaar voor die kinderen. Daar word je eigenlijk gewoon met je neus op de feiten gedrukt, Wij hebben het zo heel veel beter dan hun. Na het afscheid is er nog een soort van disco avond geweest, er werd gedanst en de kinderen lieten al hun dansmoves zien. Die nacht is iedereen denk ik vrij stil gaan slapen.

Woensdag: We worden wakker en kunnen direct onze spullen naar de busjes brengen. Half zeven is het ontbijt en dan moet alles in de busjes staan. Na ons laatste ontbijt Was het tijd voor het definitieve afscheid. Althans, voor een jaar hopelijk. En als je dan in de busjes weg rijd en je ziet al die betreurde gezichtjes voel je je even niet goed. Iedereen zit vermoeid in de busjes en terug reis verliep voorspoedig. Alleen reden we de McDonalds voorbij in Limburg en moesten we wachten tot Goes, aangezien we nog een stuk door Belgie gingen. In Duitsland bij Oberhausen hadden we Auke afgezet. Die stapte daar op de trein om naar zijn jarige vader te gaan. Onderweg hadden we alleen 1 heel groot probleem, de hele bus moest Plassen. Dit kon pas bij een stop in Zeeland. En het vanaf belgie ophouden is toch best wel zwaar. Bij de McDonalds hebben we nog lekker voor het laatst van de reis met zijn allen gegeten. Vervolgens komen we weer bij de kerk waar onze ouders al staan te wachten. We worden weer begroet en we zijn blij dat de reis goed is verlopen.

Ik kan nu een enorme eind conclusie schrijven, maar dat heeft geen zin. Het enigste is wat ik jullie mee wil geven is dat het echt een vermoeiende reis is, maar dat je door de kinderen zoveel energie krijgt. Er is werkelijk waar niks mooiers dan lachende kinderen die hun tijd van het jaar hebben. Een indrukwekkende reis, zo bijzonder. 1 Ding is zeker. Volgend ga ik zeker weer mee om de kinderen een toptijd te geven.

Stem of voeg toe aan : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Voeg toe aan je Google bladwijzers

Plaats een reactie

You must be logged in to post a comment.